ความผิดปกติของข้อต่อชั่วคราว (TMD) หมายถึงภาวะที่มีการเคลื่อนไหวของข้อต่อลดลงในบริเวณ TMJ ข้อต่อคือข้อต่อเมื่อกล้ามเนื้อและเอ็นอยู่ในที่เดียว เหมือนกับเมื่อเราขยับข้อต่อในร่างกายของเรา เมื่อเนื้อเยื่อเหล่านี้ตึงตัว อาจสูญเสียความหนาแน่น ทำให้แยกออกจากกัน
ความผิดปกติของข้อต่อชั่วคราวหมายถึงภาวะที่มีการเคลื่อนไหวของข้อต่อลดลงในบริเวณ TMJ ภาวะนี้เกิดขึ้นเนื่องจากความเครียดที่ข้อต่อหรือกล้ามเนื้อเฉพาะที่ควบคุมกล้ามเนื้อในบริเวณ TMJ และทำให้เกิดอาการปวดและแรงกดทำให้เกิดความผิดปกติ
ความผิดปกติของข้อต่อขมับสามารถเกิดขึ้นได้ด้วยวิธีต่อไปนี้: โรคข้อเข่าเสื่อม ชนิดที่พบบ่อยที่สุด มันเกิดขึ้นเมื่อกระดูกอ่อนระหว่างกระดูกสึกหรอเมื่อเวลาผ่านไป เมื่อตอบไม่ถูก กระดูกจะเคลื่อนเข้าหากันและรู้สึกเจ็บ ความเจ็บปวดในโรคข้ออักเสบประเภทนี้อาจเกิดขึ้นเป็นระยะหรือคงที่ โรคข้ออักเสบชนิดร้ายแรงที่เรียกว่าโรคกระดูกพรุน ซึ่งอาจทำให้กระดูกหัก โรคข้อเข่าเสื่อม โรคข้ออักเสบรูมาตอยด์ มันเกิดขึ้นเมื่อระบบภูมิคุ้มกันโจมตีข้อต่อของร่างกายและทำให้เกิดการอักเสบ
ความผิดปกติของข้อต่อชั่วขณะอาจเกิดจากภาวะอื่นๆ เช่น โรคข้ออักเสบ โรคข้ออักเสบเป็นโรคที่ร่างกายไม่ตอบสนองต่อการรักษาเซลล์ของตัวเอง เมื่อร่างกายไม่ตอบสนองต่อการรักษา อาจทำให้เกิดความเสียหายต่อข้อ การอักเสบ และการติดเชื้อได้ เมื่อไม่รักษาข้ออักเสบ ก็สามารถนำไปสู่ภาวะที่ร้ายแรงกว่านั้นได้ เช่น โรคกระดูกพรุน
สาเหตุทั่วไปอีกประการของความผิดปกติของข้อต่อคือการบาดเจ็บที่ข้อต่อขมับหรือที่เรียกว่า TMJ สาเหตุทั่วไปบางประการ ได้แก่ การถูกตีที่ศีรษะหรือการล้มลงระหว่างการเล่นกีฬา การบาดเจ็บที่ศีรษะส่งผลให้เกิดความเสียหายต่อเนื้อเยื่ออ่อนของหูและข้อต่อขมับ ส่งผลให้มีอาการปวดและตึงมากขึ้น ผู้ที่เคยผ่าตัดหูหรือประสบอุบัติเหตุก็อาจประสบปัญหา TMJ ได้เช่นกัน
ความผิดปกติของข้อต่อชั่วขณะอาจเกิดจากกล้ามเนื้อ เช่น กล้ามเนื้อดึง เมื่อกล้ามเนื้อบริเวณคอและหลังส่วนบนตึงขึ้นที่ข้อต่อทำให้เกิดอาการปวด นอกจากนี้ยังอาจเกิดจากการไม่ตรงแนวของกระดูก ภาวะที่เรียกว่า myotonic dystrophy อาจทำให้กล้ามเนื้ออ่อนแรงและคลายกล้ามเนื้อในข้อ ส่งผลให้เกิดอาการปวด กล้ามเนื้ออ่อนแรงอาจทำให้เกิดอาการปวด TMJ ได้เช่นกัน แต่นี่ไม่ใช่เรื่องปกติ
![](https://buriramunited.co.th/wp-content/uploads/2022/01/การรักษา-tmj-และสาเหตุ_1.jpeg)
ความผิดปกติของข้อต่อขากรรไกรอาจเกิดจากการใช้งานมากเกินไป การยืดเกิน ขาดการออกกำลังกาย การสึกหรอและการฉีกขาดมากเกินไป และการบาดเจ็บที่ TMJ สาเหตุอื่นๆ ได้แก่ การติดเชื้อ โรค และยา
โรคข้อเสื่อมสามารถรักษาได้โดยใช้ยาแก้ปวด ยาคลายกล้ามเนื้อ กายภาพบำบัด และการผ่าตัด เมื่ออาการแย่ลง บางครั้งก็มีการสั่งยาเพื่อลดอาการปวด
กายภาพบำบัดสามารถช่วยเสริมสร้างกล้ามเนื้อและข้อต่อที่รองรับความผิดปกติของข้อต่อชั่วขณะได้ นี่เป็นสิ่งสำคัญเพราะหากอ่อนแรงลงอาจทำให้เกิดอาการปวดได้ หากแข็งแรงก็อาจช่วยป้องกันความเสียหายที่จะเกิดขึ้นอีก
การดูแลเกี่ยวกับไคโรแพรคติกเป็นอีกทางเลือกหนึ่งในการรักษาโรคทางสมอง การดูแลประเภทนี้ดำเนินการโดยผู้เชี่ยวชาญที่ได้รับการฝึกอบรม เช่น หมอนวดหรือหมอนวด พวกเขาสามารถดำเนินการรักษาต่าง ๆ เพื่อช่วยผู้ป่วย ควบคุมความเจ็บปวดและการอักเสบและฟื้นฟูความคงตัวของข้อต่อ
การผ่าตัดไม่จำเป็นเสมอไปเมื่อต้องรับมือกับอาการปวด TMJ บางครั้งเมื่อมีอาการปวดและบวม แนวทางปฏิบัติที่ดีที่สุดคือไปพบแพทย์เพื่อทำการรักษาและดูว่าจะทำศัลยกรรมได้หรือไม่
อัตราความสำเร็จในการผ่าตัดโรคข้อชั่วคราวมีสูงมาก ในหลายกรณี การผ่าตัดจะผ่านไปด้วยดี แต่ปัญหาบางอย่างยังคงเกิดขึ้นและทำให้เกิดปัญหาได้ ท้ายที่สุดแล้ว ร่างกายของแต่ละคนแตกต่างกัน และไม่มีการรับประกันว่าการผ่าตัดจะใช้ได้ผลกับทุกคน